Wydłużenie mięśnia brzuchatego łydki

Materiał edukacyjny poświęcony technice operacyjnej wydłużenia mięśnia brzuchatego łydki ze szczególnym uwzględnieniem sposobu Strayera. Celem programu jest doskonalenie umiejętności operatora w zakresie precyzyjnego uwalniania przykurczów w obrębie mięśnia trójgłowego łydki, przy zachowaniu maksymalnego bezpieczeństwa struktur naczyniowych, takich jak żyła odpiszczelowa.

W trakcie szkolenia uczetnicy dowiedzą się, jak prawidłowo interpretować test Silverskiego w diagnostyce różnicowej oraz jak wykorzystać dostęp tylno-przyśrodkowy, aby zminimalizować inwazyjność zabiegu. Szczegółowo omówiono preparowanie powięzi i omięsnej (charakterystyczna biała warstwa) oraz technikę cięcia z wykorzystaniem zgięcia grzbietowego stopy dla uzyskania optymalnego rozwarcia brzegów mięśnia. 

Materiał kładzie duży nacisk na technikę szycia – zastosowanie nici wchłanialnych Safil/Wikryl oraz szwu śródskórnego pozwala na komfortowe prowadzenie pacjenta (szczególnie w ortopedii dziecięcej) bez konieczności stresującego usuwania szwów. W kursie zestawiono również metodę Strayera z alternatywami, takimi jak technika Bakera czy technika Vulpiusa, wskazując na zalety ułożenia pacjenta na plecach.

Kluczowe zagadnienia:

• Diagnostyka kwalifikacyjna: Wykorzystanie testu Silverskiego do różnicowania komponentów przykurczu.

• Technika operacyjna krok po kroku: Precyzyjne dojście do omięsnej, wykorzystanie narzędzi (hak Farabeufa, Mikulicz) oraz bezpieczne przecinanie włókien białych.

• Zarządzanie powikłaniami: Skuteczna hemostaza i ochrona żyły odpiszczelowej w celu uniknięcia obrzęków.

• Optymalizacja dostępu: Zalety dostępu tylno-przyśrodkowego w kontekście wygody anestezjologa i operatora.

• Nowoczesne zaopatrzenie rany: Wykonanie estetycznego szwu śródskórnego z węzłem pogrążonym oraz zastosowanie steristripów i unieruchomienia gipsowego.