Zespół jelita nadwrażliwego – co nowego w dobie pandemii Covid-19?

W tym archiwalnym materiale wideo szczegółowo omówiono etiopatogenezę oraz diagnostykę różnicową zespołu jelita nadwrażliwego w kontekście ówczesnej pandemii COVID-19. Zaprezentowano klasyczne kryteria rzymskie IV, pozwalające trafnie zidentyfikować podtypy chorobowe u pacjentów manifestujących objawy ze strony przewodu pokarmowego po przechorowaniu infekcji SARS-CoV-2. Głównym celem nagrania było usystematyzowanie wiedzy na temat wpływu czynników psychologicznych, stresu oraz dysbiozy na zaburzenia osi jelitowo-mózgowej.

W ramach ówczesnych strategii terapeutycznych przedstawiono modyfikacje dietetyczne, w tym protokół low-FODMAP, podaż błonnika oraz znaczenie aktywności fizycznej. Przeanalizowano leczenie farmakologiczne zorientowane na ból brzucha i biegunkę, uwzględniając leki rozkurczowe, jak alweryna z symetykonem. Wskazano kryteria doboru eubiotyków, takich jak rifaksymina alfa, oraz pozycję, jaką zajmowały probiotyki. Udział w tym retrospektywnym kursie pozwala zrozumieć ewolucję poinfekcyjnego IBS.

Kluczowe zagadnienia

• Manifestacja gastrologiczna COVID-19: Biegunka jako wczesny lub towarzyszący objaw zakażenia SARS-CoV-2.
• Patomechanizm i stres: Rola receptorów ACE2 w jelitach oraz wpływ lęku na objawy de novo.
• Kryteria i podtypy IBS: Diagnostyka oparta na Kryteriach Rzymskich IV i skali bristolskiej.
• Niefarmakologiczne metody: Znaczenie diety low-FODMAP (do 6 tygodni) oraz regularnego wysiłku fizycznego.
• Farmakoterapia celowana: Zastosowanie alweryny z symetykonem, rifaksyminy alfa oraz miejsce probiotyków.