Czas trwania:
Liczba materiałów:
Uczestnicy:
O programie
W materiale przedstawiono wytyczne dotyczące diagnostyki i terapii złamań niskoenergetycznych, stanowiących bezpośrednie rozpoznanie kliniczne osteoporozy u pacjentek powyżej 50. roku życia. Podkreślono kluczową rolę ortopedy w inicjowaniu profilaktyki wtórnej, mającej na celu redukcję drastycznie zwiększonego ryzyka kolejnych incydentów urazowych. Omówiono statystyki polskiej opieki zdrowotnej oraz wyzwania związane z wielochorobowością pacjentów geriatrycznych, wskazując na konieczność wdrożenia systemowych rozwiązań zapobiegających niepełnosprawności i wysokiej śmiertelności.
W programie szczegółowo przeanalizowano standardy postępowania w złamaniach typu Collesa, kompresyjnych złamaniach kręgosłupa oraz złamaniach bliższego końca kości udowej. Zaprezentowano zasady nowoczesnej farmakoterapii, uwzględniając suplementację witaminą D oraz zastosowanie bisfosfonianów i denosumabu w codziennej praktyce klinicznej. Wyjaśniono założenia systemu Fracture Liaison Service oraz korzyści płynące z opieki ortogeriatrycznej w optymalnym, 48-godzinnym oknie terapeutycznym. Celem edukacyjnym jest dostarczenie lekarzom praktycznych narzędzi do skutecznego rozpoznawania choroby podstawowej i minimalizowania ryzyka powikłań u chorych z obniżoną gęstością mineralną kości.
Kluczowe zagadnienia
- Złamanie niskoenergetyczne jako kliniczne rozpoznanie osteoporozy.
- Zasady profilaktyki wtórnej i rola systemu FLS.
- Standardy postępowania w złamaniach BKKU, kręgosłupa i Collesa.
- Farmakoterapia: bisfosfoniany, denosumab i suplementacja witaminą D.
- Wskazania do wertebroplastyki w świetle EBM.
