O programie
W programie szczegółowo przeanalizowano patofizjologię wAMD, uznawanego za epidemię XXI wieku, oraz kryteria optymalizacji doszklistkowej terapii anty-VEGF. Podkreślono kluczowe znaczenie parametrów anatomicznych, udowadniając, że obecność oraz fluktuacja płynu śródsiatkówkowego i podsiatkówkowego bezpośrednio determinują długoterminową ostrość wzroku pacjentów. Zaprezentowano wyniki przełomowych badań HAWK i HARRIER, które jednoznacznie wskazują, że wczesne osiągnięcie stanu bez płynu w 12. tygodniu leczenia stanowi silny predyktor stabilizacji funkcji widzenia.
Celem programu jest dostarczenie lekarzom praktycznej wiedzy z zakresu zaawansowanego monitorowania aktywności CNV przy użyciu nowoczesnych metod obrazowania, takich jak optyczna koherentna tomografia (OCT). W materiale przedstawiono algorytmy oceny odpowiedzi na leczenie, ułatwiające podejmowanie decyzji o modyfikacji schematu terapeutycznego. Omówiono kryteria klasyfikacji pacjentów do zmiany leku (switch), wskazując na wyższą skuteczność brolucyzumabu w redukcji płynu w porównaniu z afliberceptem, co pozwala skutecznie zapobiegać nieodwracalnemu bliznowaceniu siatkówki.
Kluczowe zagadnienia
- Wpływ fluktuacji płynu śródsiatkówkowego i podsiatkówkowego na długoterminową ostrość wzroku.
- Analiza skuteczności wczesnego osiągnięcia stanu bez płynu na podstawie badań HAWK i HARRIER.
- Rola optycznej koherentnej tomografii (OCT) w precyzyjnym monitorowaniu aktywności zmian CNV.
- Praktyczny schemat klasyfikacji odpowiedzi na anty-VEGF oraz kryteria wykonania procedury switch.
- Porównanie efektywności brolucyzumabu i afliberceptu w redukcji obrzęku oraz ochrony plamki.

