Rogowacenie słoneczne i raki skóry – rola lekarza POZ i możliwości terapeutyczne

W programie edukacyjnym kompleksowo omówiono rogowacenie słoneczne oraz nieczerniakowe nowotwory skóry, podkreślając diagnostyczną rolę lekarza POZ. Uczestnicy poznają etiopatogenezę zmian typu actinic keratosis u pacjentów z grup wysokiego ryzyka, w tym osób po transplantacjach i z immunosupresją. Celem materiału jest usystematyzowanie wiedzy o wczesnym rozpoznawaniu ognisk rumieniowo-złuszczających oraz mechanizmach transformacji nowotworowej do raka kolczystokomórkowego (SCC) lub podstawnokomórkowego (BCC).

W wykładzie zaprezentowano algorytmy lecznicze: od krioterapii i chirurgii, po nowoczesną metodę pola z użyciem farmakoterapii miejscowej, jak diklofenak czy imikwimod. Ekspert wskazuje kryteria progresji zmian wymagające konsultacji oraz zasady fotoprotekcji jako fundamentu prewencji. Celem programu jest wyposażenie lekarza w narzędzia do skutecznego nadzoru onkologicznego, optymalizacji leczenia oraz edukacji pacjenta w zakresie samobadania skóry i profilaktyki.

Kluczowe zagadnienia

• Diagnostyka rogowacenia słonecznego: rozpoznawanie zmian rumieniowo-złuszczających i ocena ryzyka transformacji w rak kolczystokomórkowy (SCC).
• Pacjenci wysokiego ryzyka: opieka nad osobami w stanie immunosupresji (po przeszczepach, z HIV) oraz przyjmującymi leki fototoksyczne.
• Algorytmy lecznicze: kiedy wystarczy leczenie miejscowe (retinoidy, diklofenak), a kiedy konieczna jest mikrochirurgia Mohsa lub zaawansowana immunoterapia (cemipilumab).
• Rak podstawnokomórkowy (BCC): charakterystyka postaci guzkowej i powierzchownej oraz rola inhibitorów szlaku Sonic Hedgehog (wismodegib).
• Profilaktyka i nadzór: zasady całorocznej fotoprotekcji oraz schemat kontrolnych badań dermatologicznych po zakończeniu leczenia.