Przewlekłe białaczki limfoidalne

Program oferuje kompleksowe spojrzenie na przewlekłe białaczki limfoidalne, ze szczególnym uwzględnieniem najczęściej diagnozowanej przewlekłej białaczki limfocytowej (PBL). Materiał skupia się na praktycznych aspektach diagnostyki różnicowej, opartej o badanie cytometryczne i ocenę immunofenotypu (antygeny CD5, CD19, CD23), oraz na nowoczesnych standardach terapeutycznych.

Celem programu jest dostarczenie lekarzom aktualnej wiedzy pozwalającej na trafną identyfikację aktywnej postaci choroby, wdrożenie odpowiedniej strategii (w tym „obserwuj i czekaj”) oraz skuteczne zarządzanie powikłaniami, takimi jak hipogammaglobulinemia czy cytopenia autoimmunizacyjna. Program kładzie nacisk na indywidualizację leczenia z wykorzystaniem przeciwciał monoklonalnych oraz nowoczesnych inhibitorów (ibrutynib, wenetoklaks).

Kluczowe zagadnienia

• Diagnostyka różnicowa i kryteria rozpoznania: Rola limfocytozy (powyżej 5×109/l), interpretacja cieni Gumprechta w rozmazie oraz odróżnienie PBL od chłoniaka z komórek płaszcza i monoklonalnej limfocytozy B.
• Wskaźniki prognostyczne i genetyka: Znaczenie delecji 17p w planowaniu terapii oraz rola badania szpiku i testów wirusowych.
• Kiedy leczyć, a kiedy obserwować: Precyzyjne wytyczne dotyczące włączania leczenia (m.in. objawy ogólne, szybki czas podwojenia limfocytozy, splenomegalia).
• Nowoczesny arsenał terapeutyczny: Zastosowanie leków celowanych, analogów puryn oraz postępowanie w przypadku oporności.
• Profilaktyka powikłań: Zarządzanie wysokim ryzykiem infekcji, suplementacja immunoglobulin oraz profilaktyka zakażeń oportunistycznych.
• Przegląd rzadkich jednostek: Krótka charakterystyka białaczki włochatokomórkowej, prolimfocytowej oraz LGL.