Przewlekłe białaczki limfoidalne

Program stanowi praktyczne kompendium wiedzy na temat przewlekłych białaczek limfoidalnych, ze szczególnym uwzględnieniem przewlekłej białaczki limfocytowej (PBL). Ekspert omawia kryteria diagnostyczne oparte na klonalności limfocytów (powyżej 5 x 10⁹/l) oraz analizie immunofenotypu (antygeny CD5, CD19, CD20, CD23). Uczestnicy dowiedzą się, jak różnicować PBL od monoklonalnej limfocytozy B oraz kiedy stosować strategię „obserwuj i czekaj”.

Celem programu jest nauka identyfikacji postaci aktywnych wymagających leczenia oraz dobór nowoczesnych terapii celowanych, takich jak ibrutynib i wenetoklaks. W materiale położono duży nacisk na zarządzanie powikłaniami: hipogammaglobulinemią, cytopeniami autoimmunizacyjnymi oraz transformacją w zespół Richtera. Omówiono także rzadsze jednostki, w tym białaczkę włochatokomórkową i LGL

Kluczowe zagadnienia

• Diagnostyka różnicowa i kryteria rozpoznania: Rola limfocytozy (powyżej 5×109/l), interpretacja cieni Gumprechta w rozmazie oraz odróżnienie PBL od chłoniaka z komórek płaszcza i monoklonalnej limfocytozy B.
• Wskaźniki prognostyczne i genetyka: Znaczenie delecji 17p w planowaniu terapii oraz rola badania szpiku i testów wirusowych.
• Kiedy leczyć, a kiedy obserwować: Precyzyjne wytyczne dotyczące włączania leczenia (m.in. objawy ogólne, szybki czas podwojenia limfocytozy, splenomegalia).
• Nowoczesny arsenał terapeutyczny: Zastosowanie leków celowanych, analogów puryn oraz postępowanie w przypadku oporności.
• Profilaktyka powikłań: Zarządzanie wysokim ryzykiem infekcji, suplementacja immunoglobulin oraz profilaktyka zakażeń oportunistycznych.
• Przegląd rzadkich jednostek: Krótka charakterystyka białaczki włochatokomórkowej, prolimfocytowej oraz LGL.