Pokrzywka przewlekła – diagnostyka i postępowanie z chorym w POZ

Program oferuje kompleksowe spojrzenie na standardy diagnostyki i leczenia pokrzywki przewlekłej w warunkach POZ. Dowiesz się, jak różnicować postać ostrą od spontanicznej i wywołanej, oraz dlaczego rutynowe testy alergiczne rzadko znajdują uzasadnienie w procesie terapeutycznym.

Celem programu jest wyposażenie lekarza w algorytmy postępowania zgodne z wytycznymi EAACI/WAO, obejmujące optymalizację dawkowania leków przeciwhistaminowych II generacji (takich jak bilastyna czy rupatadyna) oraz kryteria kwalifikacji do nowoczesnej terapii anty-IgE (omalizumab) w ramach aktualnego programu lekowego.

Kluczowe zagadnienia

• Różnicowanie kliniczne: Jak odróżnić typowy bąbel pokrzywkowy od obrzęku naczynioruchowego i kiedy podejrzewać HAE lub powikłania po ACEI (bradykinina).
• Patomechanizm i diagnostyka: Rola komórek tucznych i histaminy oraz zasadność wykonywania badań pomocniczych (morfologia, CRP, diagnostyka w kierunku H. pylori czy chorób tarczycy).
• Wpływ na jakość życia: Analiza obciążeń wynikających z uporczywego świądu i zaburzeń snu, porównywalnych do ciężkiej choroby wieńcowej.
• Drabina terapeutyczna: Przejście od dawki standardowej do czterokrotnej dawki leków przeciwhistaminowych oraz przeciwwskazania dla leków I generacji.
• Terapia biologiczna: Szczegółowe kryteria włączenia pacjenta do programu leczenia omalizumabem (wiek > 12 r.ż., czas trwania objawów > 6 miesięcy).