Patologia żylna a możliwości leczenia przyczynowego

W programie przeanalizujowano patofizjologię układu żylnego, skupiając się na mechanizmach nadciśnienia żylnego i uszkodzeniach strukturalnych naczyń. Wyjaśnione zostają procesy komórkowe, takie jak degradacja glikokaliksu, wzrost aktywności metaloproteinaz MMP-2 i MMP-9 oraz spadek dostępności tlenku azotu. Omówiono wpływ czynników hormonalnych, trybu życia i nadwagi na niewydolność zastawek w żyłach odpiszczelowych. Uczestnicy poznają zasady hemodynamiki, w tym prawo Bernoulliego i ciągłości strugi.

Celem programu jest wdrożenie standardów diagnostyki USG Doppler oraz leczenia przyczynowego przewlekłej choroby żylnej zgodnie z EBM. Przedstawiono zastosowanie klasyfikacji CEAP oraz skali Capriniego w ocenie ryzyka żylnej choroby zatorowo-zakrzepowej, współistniejącej z żylakami kończyn dolnych. Kluczowym elementem jest prezentacja sulodeksydu, który odbudowuje barierę naczyniową i działa profibrynolitycznie. Farmakoterapia wsparta rzetelną diagnostyką pozwala skutecznie redukować ból, obrzęk oraz zapobiegać groźnym powikłaniom zatorowym.

Kluczowe zagadnienia

• Patofizjologia układu żylnego: Rola refluksu w żyle odpiszczelowej, odstrzałkowej oraz perforatorach w generowaniu nadciśnienia.
• Prawa fizyki w hemodynamice: Zastosowanie prawa Bernoulliego oraz prawa ciągłości strugi w analizie przepływu krwi.
• Degradacja glikokaliksu i śródbłonka: Wpływ wolnych rodników, cząstek adhezyjnych (VCAM) i angiotensyny II na ścianę naczynia.
• Diagnostyka i klasyfikacja: Praktyczne zastosowanie skali CEAP (od C0 do C6) oraz skali Capriniego w ocenie ryzyka pacjenta.
• Triada Virchowa a zakrzepica: Powiązania między żylakami, zakrzepicą żył powierzchownych a ryzykiem zatorowości płucnej.
• Farmakoterapia celowana: Wielokierunkowe działanie sulodeksydu – od odbudowy glikokaliksu po działanie profibrynolityczne i przeciwzapalne.