Obturacyjny bezdech senny – diagnostyka i leczenie

Obturacyjny bezdech senny to narastający problem cywilizacyjny, który w Polsce dotyczy już blisko 3 milionów pacjentów, co czyni jego skalę porównywalną z nadciśnieniem tętniczym czy astmą. Program, prowadzony przez uznanego pneumonologa z 30-letnim stażem, oferuje esencję wiedzy o patofizjologii zapadania się dróg oddechowych oraz mechanizmach hipoksemii. Dzięki analizie danych epidemiologicznych oraz korelacji między otyłością a ryzykiem bezdechu, uczestnicy nauczą się skutecznie identyfikować pacjentów z grup wysokiego ryzyka, uwzględniając krytyczne parametry, takie jak obwód szyi czy wady budowy podniebienia miękkiego.

W ramach kursu przedstawiamy praktyczny algorytm diagnostyczny – od przesiewowej skali Epworth (ESS) po złoty standard, jakim jest polisomnografia (PSG). Eksperckie omówienie wskaźnika AHI oraz zjawisk takich jak arousal czy RERA pozwoli na precyzyjną ocenę stopnia zaawansowania choroby i dobór optymalnej terapii. W programie skupiamy się na nowoczesnych metodach leczenia, w tym protezy powietrzne CPAP oraz aparaty wysuwające żuchwę (MAD), wykazując ich kluczową rolę w redukcji powikłań sercowo-naczyniowych oraz poprawie bezpieczeństwa pacjentów w kontekście wypadków komunikacyjnych.

Kluczowe zagadnienia

• Epidemiologia i definicje: Skala problemu w Polsce; różnice między bezdechem a spłyceniem oddychania; zjawiska arousal i RERA.
• Czynniki ryzyka i patofizjologia: Wpływ anatomii górnych dróg oddechowych, masy ciała (BMI) oraz chorób współistniejących na drożność gardła.
• Diagnostyka kliniczna i aparaturowa: Wykorzystanie skali Epworth, diagnostyka domowa oraz pełny nadzór w pracowni snu (PSG).
• Multidyscyplinarne powikłania: Związek OBS z udarami, zaburzeniami rytmu serca, depresją oraz hipoksemią.
• Strategie terapeutyczne: Metody behawioralne, leczenie stomatologiczne oraz mechaniczne wspomaganie oddychania.