Niewydolność serca u pacjenta z cukrzycą typu 2 – standardy postępowania

W programie szczegółowo omówiono standardy postępowania u pacjentów, u których współistnieje niewydolność serca oraz cukrzyca typu 2. Ekspert analizuje kryteria diagnostyczne dla fenotypów HFrEF, HFmrEF oraz HFpEF, podkreślając rolę oznaczeń NT-proBNP oraz badań echokardiograficznych. Celem programu jest dostarczenie lekarzom praktycznych wskazówek dotyczących nowoczesnej farmakoterapii, która pozwala na istotne wydłużenie życia chorego i poprawę jego codziennego komfortu poprzez redukcję duszności oraz obrzęków.

W publikacji położono szczególny nacisk na optymalizację leczenia z wykorzystaniem "fundamentów" nowoczesnej kardiologii: ARNI oraz inhibitorów SGLT2 (flozyny). Uczestnik dowie się, jak skutecznie wdrażać flozyny i analogi GLP-1, aby minimalizować ryzyko hospitalizacji oraz incydentów MACE w grupach bardzo wysokiego ryzyka. W trakcie programu wskazano również na konieczność holistycznego podejścia, uwzględniającego diagnostykę miażdżycy oraz wsparcie pacjentów cierpiących na zaburzenia lękowe wynikające z przewlekłej choroby, co realnie przekłada się na lepsze rokowanie.

Kluczowe zagadnienia

• Epidemiologia: Skala problemu w Polsce i wysoka śmiertelność (50% w ciągu 5 lat).
• Fenotypy HF: Kryteria rozpoznania HFrEF, HFmrEF i HFpEF wg wytycznych ESC.
• Filary terapii: Rola ARNI, beta-adrenolityków, MRA oraz flozyn (SGLT2i).
• Algorytm leczenia: Sekwencja włączania leków w celu redukcji hospitalizacji i MACE.
• Diagnostyka: Znaczenie peptydów natriuretycznych i echokardiografii w różnicowaniu duszności.
• Cukrzyca a serce: Wybór między inhibitorami SGLT2 a analogami GLP-1 u pacjentów z grup ryzyka.