Leczenie operacyjne uszkodzenia więzadła SL – przypadek pacjenta

W programie szczegółowo przeanalizowano przypadek 66-letniego pacjenta z uszkodzeniem więzadła łódeczkowato-księżycowatego (SL) oraz złamaniem kości promieniowej. Celem materiału jest kompleksowa prezentacja ścieżki terapeutycznej – od badania przedmiotowego, uwzględniającego test Watsona i objaw Terry’ego Thomasa w diagnostyce RTG, po zaawansowane leczenie operacyjne. W trakcie wykładu zostaje położony szczególny nacisk na technikę zamkniętej repozycji pod kontrolą ramienia C, gdzie kluczową rolę odgrywa artrodeza czasowa z wykorzystaniem drutów Kirschnera (drutów K), pełniących funkcję joysticków stabilizujących strukturę nadgarstka.

Uczestnicy szkolenia poznają praktyczne aspekty opieki pooperacyjnej, w tym schematy znieczulenia regionalnego oraz skuteczną farmakoterapię bólu. Program systematyzuje wiedzę z zakresu ortopedii, wskazując na możliwe powikłania oraz niezbędne etapy, jakimi są rehabilitacja pooperacyjna i nowoczesna fizykoterapia. Dzięki szczegółowej analizie radiogramów, lekarz zyskuje unikalną możliwość weryfikacji poprawności fiksacji i poznania kryteriów usunięcia zespolenia. Zapraszamy do zgłębienia tego interdyscyplinarnego podejścia.

Kluczowe zagadnienia

• Test Watsona – kluczowa diagnostyka kliniczna stabilności więzadła SL.
• Objaw Terry’ego Thomasa – patognomoniczne poszerzenie szczeliny SL w obrazie RTG.
• Metoda joysticków – repozycja kości nadgarstka przy pomocy drutów K.
• Artrodeza czasowa – 6-tygodniowa stabilizacja wewnętrzna drutami Kirschnera.
• Prewencja CRPS – nadzór pooperacyjny w celu uniknięcia zespołu Sudecka.