Parametry anatomiczne siatkówki a leczenie wAMD

W programie przeanalizowano korelację parametrów anatomicznych siatkówki z efektywnością leczenia wAMD. Celem szkolenia jest doskonalenie diagnostyki OCT w celu identyfikacji kluczowych czynników predykcyjnych, takich jak płyn śródsiatkówkowy (IRF), płyn podsiatkówkowy (SRF) oraz odłączenie nabłonka barwnikowego (PED). W trakcie materiału szczegółowo omówiono wpływ stanu błony granicznej zewnętrznej (ELM) oraz warstwy elipsoidalnej (EZ) na rokowanie czynnościowe. Uczestnicy dowiedzą się, jak obecność cyst oraz ryzyko wystąpienia zaniku geograficznego (GA) determinują wybór strategii terapeutycznej i intensywność podawania inhibitorów VEGF.

Ekspercka wiedza pozwala zoptymalizować wykorzystanie leków takich jak aflibercept i brolucizumab w codziennej praktyce. Położony zostaje nacisk na ocenę agresywności choroby po dawce nasycającej oraz unikanie przerw w terapii, co jest kluczowe dla ochrony pacjenta przed nieodwracalną utratą wzroku. Dzięki analizie danych klinicznych i real-world evidence, lekarze zyskują narzędzia do lepszego różnicowania zmian degeneracyjnych od wysiękowych. Zapraszamy do udziału w programie, który łączy nowoczesne obrazowanie z praktycznymi wytycznymi dotyczącymi uzyskiwania trwałej remisji u pacjentów z wAMD

Kluczowe zagadnienia

• Biomarkery płynu: IRF (śródsiatkówkowy) rokuje gorzej niż SRF (podsiatkówkowy).
• Regeneracja: Zachowana błona ELM pozwala na odbudowę warstwy fotoreceptorów (EZ).
• Błędy OCT: Konieczność odróżnienia aktywnych cyst od zmian degeneracyjnych (tubulacji).
• Test agresywności: Nawrót wysięku w 5. miesiącu wymusza intensyfikację terapii anty-VEGF.
• Zagrożenie zanikiem: Długofalowe ryzyko GA mimo leczenia i znaczenie ciągłości iniekcji.