Jak rozpoznawać i postępować z zaparciem u dorosłych

Program stanowi kompendium wiedzy na temat diagnostyki i nowoczesnej terapii zaparć, które dotykają znaczną część populacji, istotnie obniżając jakość życia. Celem materiału jest wyposażenie lekarza w praktyczne narzędzia do sprawnego rozróżniania zaparć pierwotnych (np. IBS-C, inercja okrężnicy) od wtórnych, wynikających z chorób metabolicznych czy stosowania leków (OIC).

W programie promowany jest algorytm postępowania oparty na dowodach naukowych, wskazując na makrogole (PEG) jako złoty standard bezpiecznego, długofalowego leczenia osmotycznego. Uczestnicy dowiedzą się, jak skutecznie prowadzić diagnostykę w gabinecie (w tym badanie per rectum) oraz jak budować compliance w grupach trudnych, takich jak pacjenci geriatryczni czy osoby z neuropatią cukrzycową.

Kluczowe zagadnienia

• Diagnostyka w gabinecie POZ: Wykorzystanie Bristolskiej Skali Formy Stolca, identyfikacja objawów alarmowych oraz wskazania do kolonoskopii i badań laboratoryjnych (TSH, glukoza, elektrolity).
• Hierarchia farmakoterapii: Dlaczego leki osmotyczne (makrogole) wygrywają ze środkami kontaktowymi i kiedy warto włączyć prokinetyki.
• Modyfikacja stylu życia: Praktyczne aspekty podaży błonnika rozpuszczalnego (babka jajowata/płesznik) oraz rola nawodnienia i treningu defekacyjnego.
• Sesja Q&A – wyzwania kliniczne: Rozwiązywanie problemów pacjentów opornych na leczenie, bezpieczeństwo bezterminowego stosowania PEG oraz współpraca z pacjentem w procesie przewlekłym.
• Postępowanie u seniorów: Bezpieczne łączenie leków u osób powyżej 75. roku życia i minimalizacja ryzyka powikłań ciężkich zaparć.