ChZS okiem reumatologa oraz ortopedy – gdzie kończy się leczenie farmakologiczne, a zaczyna operacyjne?

W programie edukacyjnym przeanalizowano nowoczesne standardy prowadzenia pacjenta z ChZS, integrując perspektywę reumatologa i ortopedy. Eksperci szczegółowo omawiają diagnostykę różnicową z RZS i dną moczanową poprzez badanie płynu stawowego oraz interpretację skali Kellgrena-Lawrence’a. Podkreślono, że lekarz rodzinny powinien inicjować terapię niefarmakologiczną, wdrażając ćwiczenia izometryczne oraz zaopatrzenie ortopedyczne już na wczesnym etapie choroby. Celem materiału jest dostarczenie praktycznych algorytmów ułatwiających personalizację leczenia, uwzględniając biomechaniczne i biologiczne aspekty dysfunkcji stawów.

W obszarze farmakoterapii autorzy wskazują na skuteczność leków SYSADOA, takich jak siarczan chondroityny i glukozamina, oraz racjonalne stosowanie NLPZ. Omówiono rolę wiskosuplementacji kwasem hialuronowym oraz precyzyjne wskazania do iniekcji sterydowych, ostrzegając przed ich nadużywaniem. W trakcie materiału podkreślono kryteria kwalifikacji do zabiegów operacyjnych, w tym osteotomii korygującej oś kończyny oraz końcowej endoprotezoplastyki. Uczestnictwo w szkoleniu pozwala zoptymalizować opiekę nad pacjentem zgodnie z wytycznymi EULAR i ESCEO, znacząco poprawiając wyniki leczenia w codziennej praktyce.

Kluczowe zagadnienia

• Diagnostyka różnicowa: Jak odróżnić ChZS od dny moczanowej i RZS w codziennej praktyce POZ.
• Algorytm ESCEO: Miejsce siarczanu chondroityny (lek vs suplement) i glukozaminy w terapii pierwszego rzutu.
• Bezpieczeństwo NLPZ: Zasady stosowania u pacjentów z obciążeniami kardiologicznymi i nefrologicznymi (rola wskaźnika GFR).
• Fizjoterapia i biomechanika: Dlaczego kinezyterapia i wkładki są ważniejsze od zabiegów fizykalnych.
• Terapia dostawowa: Kontrowersje wokół sterydoterapii oraz zasady stosowania kwasu hialuronowego.
• Leczenie chirurgiczne: Kiedy osteotomia (HTO) jest lepszym wyborem niż proteza.