Chory z hipo- lub hipernatremią

Zaburzenia gospodarki sodowej, czyli hiponatremia i hipernatremia, to wyzwania kliniczne u 20% pacjentów hospitalizowanych. Celem programu jest dostarczenie lekarzom precyzyjnych narzędzi do bezpiecznego zarządzania dysnatremią, która często ma charakter jatrogenny. W wykładzie omówiono rolę sodu w utrzymaniu homeostazy oraz mechanizmy regulacyjne, takie jak układ RAA czy wazopresyna (ADH). Uczestnicy dowiedzą się, jak różnicować stan wolemii, diagnozować SIADH oraz kiedy stosować nowoczesne waptany, np. tolwaptan.

W programie zostaje położony nacisk na bezpieczeństwo terapii, ucząc, jak unikać powikłań, takich jak osmotyczny zespół demielinizacyjny czy obrzęk mózgu wynikający z obecności substancji zwanych idio-osmole. Lekarze poznają algorytmy postępowania w stanach ostrych i przewlekłych, w tym zasady podaży 3% NaCl oraz obliczanie niedoboru wody w moczówce prostej. Zrozumienie tych mechanizmów poprawia rokowanie chorych z niewydolnością serca i nerek, u których zaburzenia osmolalności są kluczowym czynnikiem rokowniczym.

Kluczowe zagadnienia

• Fizjologia: Rola sodu i wazopresyny w utrzymaniu osmolalności osocza.
• Diagnostyka: Różnicowanie hiponatremii (hipo-, izo- i hiperwolemia) oraz rozpoznawanie SIADH i moczówki prostej.
• Bezpieczeństwo: Zapobieganie obrzękowi mózgu i osmotycznemu zespołowi demielinizacyjnemu.
• Terapia: Algorytmy podaży 3% NaCl, tempo korekty natremii oraz zastosowanie waptanów.