Choroba wrzodowa w XXI wieku

W programie przeanalizowano współczesną patogenezę choroby wrzodowej, koncentrując się na zakażeniu Helicobacter pylori oraz nadużywaniu NLPZ. Ekspert omawia kluczowe czynniki agresji, takie jak kwas solny, oraz mechanizmy obronne, w tym prostaglandyny. Celem szkolenia jest usprawnienie diagnostyki opartej na gastroskopii i testach nieinwazyjnych (np. test oddechowy). Uczestnicy nauczą się rozpoznawać objawy alarmowe oraz różnicować ból w nadbrzuszu, co pozwala uniknąć powikłań, takich jak perforacja czy krwawienie z przewodu pokarmowego.

W obszarze leczenia zaprezentowano aktualne schematy terapeutyczne zgodne z konsensusem Maastricht V. Kluczowym tematem jest terapia poczwórna z bizmutem oraz rola, jaką pełnią inhibitory pompy protonowej (IPP) w procesie gojenia. Autor wyjaśnia, jak skuteczna eradykacja redukuje ryzyko nawrotów oraz chroni pacjentów przed nowotworami, takimi jak rak żołądka. Udział w kursie gwarantuje aktualizację wiedzy o oporności na antybiotyki i metodach monitorowania skuteczności terapii w codziennej praktyce klinicznej.

Kluczowe zagadnienia

• Etiologia: Rola H. pylori i NLPZ w patogenezie owrzodzeń.
• Diagnostyka: Gastroskopia z pobraniem wycinków oraz testy ureazowe i oddechowe.
• Farmakoterapia: Schematy eradykacji (terapia poczwórna z bizmutem) i rola IPP.
• Powikłania: Rozpoznawanie perforacji, krwawień oraz zwężeń odźwiernika.
• Profilaktyka: Związek zakażenia z rakiem żołądka i chłoniakami typu MALT.